Asset Publisher Asset Publisher

Nietypowi lokatorzy Leśniczówki w Szklanej Hucie już obudzili się z zimowej hibernacji.

          Na pewno słyszeliście już o nietypowych zjawiskach w przyrodzie spowodowanych wysoką temperaturą w lutym. Gdzieniegdzie zakwitły drzewa owocowe gdzie indziej wyszły krokusy, zawilce. Wiele procesów przyrodniczych odbywa się wcześniej niż zazwyczaj.

          Podobnie stało się w Leśnictwie Szklana Huta gdzie z letargu zimowego obudziły się traszki. W zależności od gatunku i szerokości geograficznej przebudzenie ze „snu zimowego” powinno przypadań na marzec, kwiecień lub maj.

          Te sympatyczne zwierzęta przypominające jaszczurki tak naprawdę nie mają z nimi nic wspólnego. Jaszczurki należą do gromady gadów, zaś traszki do gromady płazów, czyli poza wizualnym podobieństwem nie łączy je zupełnie nic. Traszkom znacznie bliżej pod względem genetycznym do żab które klasyfikowane są w tej samej gromadzie (płazy).

          W Polsce wyróżniamy cztery gatunki traszek: zwyczajna, grzebieniasta, górska i karpacka. Dwa z wyżej wymienionych gatunków zamieszkują niepozorny stawik w obiekcie turystyczno – edukacynym (chabaziówka), oddalony o niecałe 100 metrów od leśniczówki. Zabudowania gospodarcze i zakamarki w murach leśniczówki, traszki upodobały sobie jako miejsca do przetrzymania zimy. Skąd teoretycznie wczesną wiosną powinny wyruszać do stawu.

          W tym roku już 17 lutego zaobserwowałem pierwszą traszkę zwyczajną leniwie przemieszczająca się w kierunku oczka wodnego, dwa dni później taki sam kierunek wędrówki obrała traszka grzebieniasta, największa z polskich traszek (długość ciała do 15,5cm). Traszki wyruszają do zbiornika aby odbyć w nim gody a następnie złożyć jajka. Jak na tak niewielkie zwierzęta ich zachowania godowe są niezwykle ciekawe. Samiec przybiera intensywne barwy i rozbudowuje swój ogon. Tak pięknie „wystrojony” wykonuje przed obserwująca go samicą bardzo zaawansowany układ taneczny. Od jego umiejętności i zaangażowania zależy czy samica dopuści go do kopulacji.

          Traszki prowadzą wodno – lądowy tryb życia. Potrafią zdobywać pokarm zarówno w wodzie jak i na lądzie. Polują na różne bezkręgowce, zjadają larwy komarów tym samym przyczyniając się do ograniczania ich liczebność. W wodzie są zwinne i znakomicie pływają lecz na lądzie… poruszanie się idzie im znacznie gorzej. Dlatego właśnie ich szczytowa aktywność przypada na noc, kiedy to zagraża im mniej drapieżników. Ich dodatkową bronią są skórne gruczoły jadowe które w przypadku zagrożenia wydzielają zapach stęchlizny i nieprzyjemny smak oraz jaskrawe ubarwienie brzucha informujące drapieżniki o ich jadowitości.

          Będziemy wspólnie śledzić traszki przez cały rok, a ja postaram się wam pokazać i opisać zachowania tych jakże ciekawych zwierząt w następnych artykułach.